تست اعتماد اجتماعی؛ چقدر به دیگران اعتماد می‌کنید؟
وقتی با فردی که خوب نمی‌شناسید روبه‌رو می‌شوید، معمولاً چه پیش‌فرضی دارید؟
فکر می‌کنید می‌توان به او اعتماد کرد یا ترجیح می‌دهید تا زمانی که شناخت بیشتری پیدا نکرده‌اید محتاط باشید؟
آیا تصور می‌کنید بیشتر مردم در برخورد با دیگران منصف و قابل اعتمادند، یا احساس می‌کنید هرکس بیشتر به دنبال منافع خودش است؟
تست اعتماد اجتماعی کمک می‌کند نگرش کلی خود را نسبت به قابل اعتماد بودن دیگران و محیط اجتماعی بهتر بشناسید.
نتیجه این تست می‌تواند نشان دهد در روابط و موقعیت‌های اجتماعی معمولاً با چه میزان اعتماد، احتیاط یا بدبینی به دیگران نزدیک می‌شوید.
اعتماد اجتماعی چیست؟
اعتماد اجتماعی به این باور کلی اشاره دارد که تا چه اندازه می‌توان انتظار داشت دیگران صادق، منصف و قابل اعتماد باشند.
برای مثال ممکن است فردی معتقد باشد:
«بیشتر مردم در حالت عادی قصد سوءاستفاده از دیگران را ندارند.»
در مقابل، فرد دیگری ممکن است فکر کند:
«اگر بیش از حد به دیگران اعتماد کنم، احتمالاً از من سوءاستفاده خواهد شد.»
این تفاوت در نگاه می‌تواند بر بخش‌های مختلف زندگی اجتماعی اثر بگذارد؛ از جمله:
نحوه ارتباط با افراد جدید؛
همکاری با دیگران؛
درخواست کمک؛
میزان احساس امنیت در جمع؛
و شیوه تفسیر رفتارهای مبهم دیگران.
تست اعتماد اجتماعی چه چیزی را بررسی می‌کند؟
این آزمون کمک می‌کند نگرش کلی خود را نسبت به اعتماد در روابط اجتماعی بررسی کنید.
نتیجه می‌تواند نشان دهد:
تا چه اندازه دیگران را قابل اعتماد می‌دانید؛
چقدر انتظار دارید مردم با شما منصفانه رفتار کنند؛
هنگام تعامل با افراد ناآشنا چقدر احساس اطمینان یا احتیاط می‌کنید؛
تا چه اندازه درباره نیت دیگران خوش‌بین یا بدبین هستید؛
چقدر حاضر هستید در تعاملات اجتماعی به دیگران تکیه کنید.
هدف آزمون این نیست که شما را در یکی از دو گروه «اعتمادکننده» یا «بی‌اعتماد» قرار دهد.
اعتماد اجتماعی بهتر است به شکل یک طیف دیده شود؛ از اعتماد بیشتر تا احتیاط و بی‌اعتمادی بیشتر.
آیا اعتماد اجتماعی بالا همیشه خوب است؟
نه لزوماً.
اعتماد اجتماعی بالاتر می‌تواند ارتباط با دیگران، همکاری و ایجاد روابط جدید را آسان‌تر کند.
اما اعتماد سالم به این معنا نیست که به هر فردی، در هر موقعیتی و بدون شناخت کافی اعتماد کنیم.
فرد می‌تواند در مجموع نگاه مثبتی به دیگران داشته باشد و در عین حال:
مرزهای شخصی خود را حفظ کند؛
در موقعیت‌های پرخطر احتیاط کند؛
رفتار افراد را بر اساس شواهد ارزیابی کند؛
اطلاعات حساس را بدون دلیل در اختیار دیگران قرار ندهد؛
و اعتماد خود را به‌تدریج شکل دهد.
بنابراین هدف «بیشترین اعتماد ممکن» نیست.
هدف سالم‌تر، داشتن اعتمادی واقع‌بینانه و انعطاف‌پذیر است.
اگر نمره اعتماد اجتماعی من پایین باشد یعنی چه؟
نمره پایین‌تر می‌تواند نشان دهد که در تعامل با دیگران محتاط‌تر هستید و برای اعتماد کردن به زمان یا شواهد بیشتری نیاز دارید.
ممکن است بیشتر نگران باشید که:
دیگران از شما سوءاستفاده کنند؛
افراد به قول خود عمل نکنند؛
نیت واقعی دیگران با چیزی که نشان می‌دهند متفاوت باشد؛
یا اعتماد کردن شما را آسیب‌پذیر کند.
این موضوع به‌خودی‌خود نشانه مشکل روان‌شناختی نیست.
گاهی احتیاط نتیجه تجربه‌های واقعی فرد، محیط اجتماعی یا روابط گذشته اوست.
سؤال مهم‌تر این است:
«آیا احتیاط من متناسب با موقعیت است یا تقریباً درباره همه افراد و روابط به شکل خودکار بی‌اعتماد می‌شوم؟»
اگر نمره اعتماد اجتماعی من بالا باشد یعنی چه؟
نمره بالاتر معمولاً نشان می‌دهد که شما نگاه مثبت‌تری نسبت به دیگران دارید و بیشتر انتظار دارید مردم صادق، منصف و قابل اعتماد باشند.
ممکن است:
راحت‌تر با افراد جدید ارتباط برقرار کنید؛
در تعاملات اجتماعی احساس امنیت بیشتری داشته باشید؛
تمایل بیشتری به همکاری داشته باشید؛
راحت‌تر از دیگران کمک بگیرید؛
کمتر رفتارهای مبهم دیگران را با سوءظن تفسیر کنید.
با این حال، نمره بالا به این معنا نیست که باید به همه اعتماد کنید.
حتی اگر نگاه کلی شما به دیگران مثبت باشد، مرزبندی، شناخت تدریجی و توجه به رفتار واقعی افراد همچنان اهمیت دارند.
اعتماد سالم چه تفاوتی با اعتماد ساده‌لوحانه دارد؟
اعتماد سالم یعنی فرد بتواند به دیگران فرصت اعتماد بدهد، اما در عین حال شواهد و رفتار واقعی آن‌ها را هم ببیند.
برای مثال ممکن است با فرد جدیدی آشنا شوید و از ابتدا فرض نکنید که قصد آسیب زدن دارد، اما هم‌زمان اطلاعات شخصی بسیار حساس یا مسئولیت مهمی را فوراً در اختیارش قرار ندهید.
در مقابل، اعتماد بیش از حد ممکن است زمانی دیده شود که فرد:
هشدارهای واضح را نادیده می‌گیرد؛
بدون شناخت کافی اطلاعات یا منابع مهمی در اختیار دیگری قرار می‌دهد؛
رفتارهای غیرقابل اعتماد را بارها توجیه می‌کند؛
یا تصور می‌کند «اگر به کسی اعتماد کنم، او حتماً قابل اعتماد خواهد بود».
اعتماد سالم بیشتر شبیه این است:
«من آماده‌ام به تو اعتماد کنم، اما میزان اعتمادم با شناخت و تجربه شکل می‌گیرد.»
بی‌اعتمادی واقع‌بینانه چه تفاوتی با بدبینی گسترده دارد؟
احتیاط در بعضی شرایط کاملاً منطقی است.
برای مثال اگر فردی چند بار دروغ گفته، قول‌هایش را زیر پا گذاشته یا مرزهای شما را رعایت نکرده است، کاهش اعتماد می‌تواند واکنشی واقع‌بینانه باشد.
اما موضوع زمانی متفاوت می‌شود که بدون شواهد کافی تصور کنیم:
بیشتر مردم قابل اعتماد نیستند؛
هر رفتار مبهمی حتماً نیت منفی دارد؛
اگر کسی مهربان است احتمالاً هدف پنهانی دارد؛
یا نزدیک شدن به دیگران تقریباً همیشه خطرناک است.
بنابراین سؤال مهم این نیست:
«آیا باید به دیگران اعتماد کنم یا نه؟»
بلکه این است:
«آیا میزان اعتماد من با شواهد و شرایط واقعی متناسب است؟»
بعد از انجام تست چه چیزی درباره خودتان می‌فهمید؟
ارزش اصلی تست این است که کمک می‌کند متوجه شوید پیش‌فرض ذهنی شما درباره دیگران چیست.
برای مثال ممکن است متوجه شوید وقتی با فرد جدیدی آشنا می‌شوید، قبل از اینکه اطلاعات زیادی درباره او داشته باشید، ناخودآگاه فرض می‌کنید قابل اعتماد نیست.
یا برعکس، شاید معمولاً خیلی سریع به دیگران اعتماد می‌کنید و بعداً بعضی وقت‌ها از این تصمیم آسیب می‌بینید.
این شناخت کمک می‌کند میان دو موضوع تفاوت بگذارید:
احتیاط واقع‌بینانه
و
بی‌اعتمادی گسترده و خودکار به دیگران.
همچنین ممکن است متوجه شوید که اعتماد شما در همه زمینه‌ها یکسان نیست.
شاید در روابط دوستانه راحت اعتماد کنید، اما در محیط کاری بسیار محتاط باشید.
نتیجه تست اعتماد اجتماعی چه کمکی به من می‌کند؟
شناخت میزان اعتماد اجتماعی می‌تواند کمک کند بهتر بفهمید چرا در بعضی موقعیت‌ها:
برقراری ارتباط با افراد جدید برایتان آسان یا دشوار است؛
در کار گروهی راحت یا محتاط هستید؛
درخواست کمک از دیگران برایتان ساده یا سخت است؛
رفتار مبهم دیگران را مثبت یا منفی تفسیر می‌کنید؛
برای ایجاد اعتماد در یک رابطه به زمان زیادی نیاز دارید.
اگر متوجه شوید بی‌اعتمادی شدید در بسیاری از روابط شما تکرار می‌شود، می‌توانید بررسی کنید:
«این بی‌اعتمادی بیشتر بر اساس تجربه فعلی من شکل گرفته یا تجربه‌ها و انتظارات گذشته هم در آن نقش دارند؟»
یک مثال ساده
فرض کنید همکاری جدید به شما پیشنهاد می‌دهد در انجام کاری کمکتان کند.
یک فرد با اعتماد اجتماعی بالاتر ممکن است ابتدا فکر کند:
«احتمالاً واقعاً می‌خواهد کمک کند.»
فردی با اعتماد پایین‌تر ممکن است سریع‌تر بپرسد:
«چرا می‌خواهد کمک کند؟ حتماً چیزی از من می‌خواهد.»
هیچ‌کدام از این دو فکر به‌تنهایی درست یا غلط نیستند.
موضوع مهم این است که بعد از این واکنش اولیه چه اتفاقی می‌افتد.
آیا می‌توانید رفتار واقعی فرد را ببینید و نظر خود را بر اساس شواهد تغییر دهید؟
یا پیش‌فرض اولیه شما آن‌قدر قوی است که تقریباً هر رفتاری را بر اساس همان تفسیر می‌کنید؟
آیا اعتماد به افراد با اعتماد به نهادها یکی است؟
خیر.
ممکن است فردی به اطرافیان و افراد جامعه اعتماد نسبتاً بالایی داشته باشد، اما به بعضی سازمان‌ها و نهادها اعتماد نداشته باشد.
حالت برعکس نیز ممکن است رخ دهد.
بنابراین اعتماد بین‌فردی و اعتماد نهادی را نباید یک چیز در نظر گرفت.
اگر نسخه آزمون شما بیشتر درباره رفتار و قابل اعتماد بودن مردم سؤال می‌کند، نتیجه آن عمدتاً نشان‌دهنده اعتماد عمومی یا بین‌فردی شماست.
از چنین نتیجه‌ای نمی‌توان مستقیماً درباره میزان اعتماد شما به:
دولت؛
بانک‌ها؛
دستگاه قضایی؛
سازمان‌ها؛
یا سایر نهادها
نتیجه‌گیری کرد.
چه عواملی می‌توانند بر اعتماد اجتماعی تأثیر بگذارند؟
اعتماد اجتماعی فقط یک ویژگی شخصیتی نیست.
عوامل زیادی می‌توانند بر آن اثر بگذارند؛ از جمله:
تجربه‌های مثبت یا منفی گذشته؛
تجربه خیانت یا سوءاستفاده؛
کیفیت روابط خانوادگی؛
تجربه روابط دوستانه و عاطفی؛
محیط زندگی؛
احساس امنیت؛
تجربه همکاری با دیگران؛
فرهنگ؛
و شرایط اجتماعی.
بنابراین پایین بودن اعتماد همیشه به این معنا نیست که:
«مشکلی در فرد وجود دارد.»
گاهی بی‌اعتمادی پاسخی قابل فهم به تجربه‌های واقعی فرد یا محیط اوست.
آیا یک تجربه بد می‌تواند اعتماد من به همه را تغییر دهد؟
گاهی بله.
تجربه خیانت، فریب یا سوءاستفاده می‌تواند باعث شود فرد برای مدتی یا حتی مدت طولانی محتاط‌تر شود.
این واکنش قابل فهم است.
اما گاهی تجربه یک یا چند نفر به‌تدریج تبدیل به یک باور کلی می‌شود:
«هیچ‌کس قابل اعتماد نیست.»
در چنین شرایطی مفید است بررسی کنید:
آیا این نتیجه درباره همه افراد واقعاً بر اساس شواهد است؟
آیا افراد قابل اعتماد را هم می‌بینم؟
آیا تجربه گذشته باعث شده موقعیت‌های جدید را نیز به همان شکل تفسیر کنم؟
هدف این نیست که تجربه منفی گذشته را نادیده بگیریم؛ بلکه مهم است ببینیم آیا یک تجربه خاص تبدیل به قانونی کلی درباره همه انسان‌ها شده است یا نه.
آیا اعتماد کردن یعنی آسیب‌پذیر شدن؟
تا حدی، بله.
هر نوع اعتماد واقعی مقداری عدم قطعیت دارد.
اگر از قبل صددرصد بدانیم فرد چه کاری خواهد کرد، دیگر اعتماد معنای زیادی ندارد.
به همین دلیل اعتماد همیشه مقداری آسیب‌پذیری ایجاد می‌کند.
اما اعتماد سالم به معنی آسیب‌پذیری بدون مرز نیست.
می‌توانیم:
اعتماد را مرحله‌به‌مرحله افزایش دهیم؛
به رفتارهای گذشته فرد توجه کنیم؛
مرزهای خود را حفظ کنیم؛
و میزان اعتماد را متناسب با موقعیت تنظیم کنیم.
اگر خیلی زود به دیگران اعتماد می‌کنم، به چه چیزی توجه کنم؟
از خودتان بپرسید:
آیا قبل از شناخت کافی اطلاعات شخصی مهمی در اختیار دیگران می‌گذارم؟
آیا هشدارهای رفتاری را نادیده می‌گیرم؟
آیا فقط به حرف افراد اعتماد می‌کنم یا رفتار آن‌ها را هم بررسی می‌کنم؟
اگر کسی چند بار اعتمادم را نقض کند، آیا باز هم بدون تغییر به او اعتماد می‌کنم؟
آیا برای «نه گفتن» یا تعیین مرز مشکل دارم؟
هدف این نیست که بدبین‌تر شوید.
هدف این است که اعتماد شما همراه با ارزیابی واقع‌بینانه باشد.
اگر به سختی به دیگران اعتماد می‌کنم، به چه چیزی توجه کنم؟
از خودتان بپرسید:
برای اعتماد کردن به چه شواهدی نیاز دارم؟
آیا معیار من برای اعتماد آن‌قدر سخت است که تقریباً هیچ‌کس نمی‌تواند آن را برآورده کند؟
آیا رفتارهای خنثی را معمولاً منفی تفسیر می‌کنم؟
آیا تجربه‌های گذشته را به افراد جدید تعمیم می‌دهم؟
آیا بی‌اعتمادی باعث شده از رابطه، همکاری یا درخواست کمک اجتناب کنم؟
اگر احتیاط شما از آسیب محافظت می‌کند، می‌تواند مفید باشد.
اما اگر باعث شود نتوانید حتی در روابط نسبتاً امن نیز به کسی نزدیک شوید، ممکن است ارزش بررسی بیشتری داشته باشد.
هنگام پاسخ دادن به سؤال‌های تست چه کار کنیم؟
سعی کنید بر اساس چیزی که واقعاً درباره بیشتر مردم فکر می‌کنید پاسخ دهید.
نه بر اساس اینکه تصور می‌کنید پاسخ درست، مثبت یا اخلاقی چیست.
همچنین بهتر است پاسخ خود را فقط بر اساس رفتار یک فرد خاص انتخاب نکنید.
برای مثال اگر اخیراً از یک نفر آسیب دیده‌اید، سعی کنید ببینید نگرش کلی شما به مردم چگونه است، نه فقط احساسی که نسبت به همان شخص دارید.
برای پاسخ دقیق‌تر:
تجربه کلی خود را در نظر بگیرید؛
فقط یک اتفاق اخیر را معیار قرار ندهید؛
پاسخ‌ها را برای گرفتن نتیجه خاص تغییر ندهید؛
و چیزی را انتخاب کنید که بیشتر شبیه نگرش معمول شماست.
آیا نتیجه تست اعتماد اجتماعی تشخیص روان‌شناختی است؟
خیر.
بالا یا پایین بودن اعتماد اجتماعی به‌تنهایی نشانه وجود یا نبود یک اختلال روان‌شناختی نیست.
این تست بیشتر ابزاری برای شناخت نگرش شما نسبت به دیگران و روابط اجتماعی است.
اگر بی‌اعتمادی شدید باعث شده:
نتوانید روابط نزدیک برقرار کنید؛
دائماً دیگران را تهدید تلقی کنید؛
از همکاری یا درخواست کمک اجتناب کنید؛
یا در زندگی روزمره و روابط خود دچار مشکل شوید؛
بررسی دقیق‌تر این موضوع همراه با روان‌شناس می‌تواند مفید باشد.
بعد از انجام تست این ۶ سؤال را از خودتان بپرسید
۱. نقطه شروع ذهن من در برخورد با فرد جدید چیست؟
اعتماد، بی‌طرفی یا سوءظن؟
۲. چه چیزی باعث می‌شود به یک نفر اعتماد کنم؟
حرف‌های او، رفتارهای مداوم، تجربه مشترک یا گذشت زمان؟
۳. آیا وقتی شواهد جدید می‌بینم می‌توانم نظر خود را تغییر دهم؟
یعنی اگر ابتدا محتاط بودم اما فرد قابل اعتماد بود، آیا اعتمادم افزایش پیدا می‌کند؟
۴. آیا تجربه‌های گذشته را به افراد جدید تعمیم می‌دهم؟
ممکن است فرد جدید هیچ ارتباطی با کسی که قبلاً به شما آسیب زده نداشته باشد.
۵. آیا اعتماد بیش از حد یا بی‌اعتمادی بیش از حد برایم هزینه ایجاد کرده است؟
در روابط، کار، دوستی یا درخواست کمک؟
۶. آیا می‌توانم اعتماد را مرحله‌به‌مرحله ایجاد کنم؟
نه اعتماد کامل از همان ابتدا و نه بی‌اعتمادی کامل برای همیشه.
در نهایت، تست اعتماد اجتماعی چه چیزی درباره من روشن می‌کند؟
اعتماد سالم نه به معنای اعتماد کردن به همه است و نه به معنای بدبین بودن به همه.
آنچه اهمیت دارد این است که بتوانیم بر اساس شناخت، تجربه و شواهد تصمیم بگیریم:
به چه کسی، در چه شرایطی و تا چه اندازه اعتماد کنیم؟
تست اعتماد اجتماعی کمک می‌کند متوجه شوید نقطه شروع ذهن شما در برخورد با دیگران بیشتر به سمت اعتماد است یا احتیاط.
اما سؤال مهم‌تر بعد از تست این است:
«آیا میزان اعتماد من با واقعیت موقعیت متناسب است؟»
و بعد:
«آیا می‌توانم وقتی شواهد تغییر می‌کنند، میزان اعتمادم را هم تغییر دهم؟»
هدف نهایی نه اعتماد حداکثری و نه بی‌اعتمادی حداکثری است؛ بلکه داشتن اعتمادی انعطاف‌پذیر، واقع‌بینانه و همراه با مرزهای سالم است.
تست را در اپلیکیشن بهشتیان انجام دهید
می‌توانید تست سنجش اعتماد اجتماعی را در اپلیکیشن بهشتیان انجام دهید و نتیجه آن را مشاهده کنید.
با نصب اپلیکیشن اندروید بنیاد علمی پژوهشی دکتر بهشتیان به بیش از ۱۵۰ تست روانشناسی و ده ها امکان دیگر دسترسی خواهید داشت. پس از دانلود برنامه آن را گوشی خود نصب کنید. در صورت نیاز به راهنمایی به شماره ۰۹۱۰۹۱۰۵۰۸۸ در واتساپ پیام بدهید.
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.