غلبه بر اهمالکاری با مدل فریت (FRIT)

اهمال‌کاری یعنی به‌تعویق‌انداختن کاری که می‌دانیم انجام آن برای ما مهم یا ضروری است، با وجود اینکه می‌دانیم این تأخیر ممکن است بعداً برایمان هزینه یا ناراحتی ایجاد کند.

این مسئله لزوماً به معنای تنبلی یا بی‌مسئولیتی نیست. در بسیاری از افراد، اهمال‌کاری با اضطراب، اجتناب، کمال‌گرایی یا دشواری در شروع کار ارتباط دارد.

دانستن اینکه یک کار مهم است همیشه برای شروع‌کردن آن کافی نیست.

ممکن است خودِ کار با احساساتی مانند اضطراب، فشار، ابهام، خستگی، ترس از شکست یا حتی بی‌حوصلگی همراه شده باشد.

در این حالت، به‌تعویق‌انداختن کار در کوتاه‌مدت احساس راحتی ایجاد می‌کند و همین آرامش موقت می‌تواند چرخه اهمال‌کاری را تقویت کند.

همیشه نه. برنامه‌ریزی و مدیریت زمان مهم هستند، اما بسیاری از افراد دقیقاً می‌دانند چه کاری و در چه زمانی باید انجام شود و باز هم آن را به تعویق می‌اندازند.

در چنین شرایطی، عوامل هیجانی و رفتاری نیز باید بررسی شوند؛ یعنی اینکه فرد هنگام روبه‌روشدن با کار چه احساسی پیدا می‌کند و برای فرار از آن احساس چه رفتاری انجام می‌دهد.

اگر فرد احساس کند یک کار باید از همان ابتدا بی‌نقص انجام شود، شروع‌کردن آن می‌تواند بسیار سنگین شود.

ترس از اشتباه، نتیجه متوسط یا قضاوت دیگران گاهی باعث می‌شود فرد به‌جای انجام ناقص کار، اصلاً آن را شروع نکند.

در این حالت، حرکت از «عالی انجام دادن» به «شروع کردن و پیش رفتن» اهمیت زیادی پیدا می‌کند.

یکی از الگوهای رایج این است که فرد تصور کند ابتدا باید انگیزه یا حال مناسب ایجاد شود و بعد کار را شروع کند.

در عمل، انگیزه همیشه قبل از رفتار نمی‌آید. گاهی شروع یک اقدام کوچک می‌تواند بعداً احساس پیشرفت و انگیزه بیشتری ایجاد کند.

بنابراین بخشی از مسیر تغییر، کاهش وابستگی رفتار به «حال خوب» یا «انگیزه کامل» است.

وقتی یک کار یا مجموعه‌ای از کارها بیش از حد بزرگ، مبهم یا سنگین به نظر برسند، ممکن است احساس فشار و درماندگی ایجاد شود.

در این شرایط، فرد ممکن است برای کاهش فشار به فعالیت‌های ساده‌تر، موبایل، شبکه‌های اجتماعی یا کارهای کم‌اهمیت پناه ببرد.

شکستن کار به مراحل کوچک‌تر و مشخص‌تر می‌تواند شروع‌کردن را آسان‌تر کند.

چارچوب دوره بر اساس مدل فریت (FRIT) طراحی شده است.

در این نگاه، اهمال‌کاری فقط یک عادت بد یا مشکل اراده در نظر گرفته نمی‌شود؛ بلکه به تعامل میان احساسات ناخوشایند، واکنش‌های بدنی، افکار، اجتناب و رفتارهای تکرارشونده توجه می‌شود.

هدف این است که فرد بتواند بدون انتظار برای حذف کامل ناراحتی یا اضطراب، راحت‌تر وارد عمل شود و رفتار جدید را تکرار کند.

بعضی مشکلات مرتبط با شروع کار، برنامه‌ریزی و پیگیری فعالیت‌ها می‌توانند در افراد مبتلا به ADHD نیز دیده شوند.

اما این دوره نباید به‌عنوان درمان اختصاصی ADHD در نظر گرفته شود.

اگر این مشکلات از کودکی وجود داشته‌اند، در چند بخش زندگی دیده می‌شوند و اختلال قابل‌توجهی در تحصیل، کار یا زندگی روزمره ایجاد کرده‌اند، ارزیابی تخصصی برای ADHD اهمیت دارد.

اضطراب و افسردگی هر دو می‌توانند بر انرژی، تمرکز، انگیزه و شروع فعالیت‌ها اثر بگذارند.

اگر اهمال‌کاری عمدتاً بخشی از یک مشکل شدیدتر مانند افسردگی یا اضطراب مزمن باشد، ممکن است فقط کار روی اهمال‌کاری کافی نباشد و درمان مشکل اصلی نیز اهمیت داشته باشد.

چنین تضمینی واقع‌بینانه نیست. تقریباً همه افراد گاهی کارها را به تعویق می‌اندازند.

هدف دوره این است که اهمال‌کاری کمتر به یک الگوی تکرارشونده و محدودکننده تبدیل شود و فرد بتواند زودتر متوجه چرخه خود شود، مقاومت اولیه را مدیریت کند و دوباره به عمل برگردد.

قیمت و جزئیات پلن‌های دوره در بخش «پلن مناسب خود را انتخاب کنید» در همین صفحه نمایش داده شده است.

قیمت‌ها ممکن است در آینده تغییر کنند؛ مبلغ نهایی و امکانات دقیق هر پلن پیش از خرید در اپلیکیشن بهشتیان نمایش داده می‌شود.