کلینیک ازدواج و روابط عاطفی

واژینیسموس (دخول دردناک): آنچه باید درباره علل و درمان آن بدانید؟

واژینیسموس مشکلی است که در آن عضلات لگن به صورت غیر ارادی منقبض می شوند. به طوری که رابطه ی جنسی، وارد کردن تامپون و یا انجام معاینات زنان را دردناک، سخت و یا حتی غیرممکن کند.

در این اختلال زمانی که چیزی می خواهد وارد واژن شود عضلات لگن خودبخود و به صورت غیر ارادی منقبض و سفت می شوند و گاهی آنقدر شدید است که نفس فرد بند می آید.

گروهی از عضلات که معمولا تحت تاثیر این مشکل قرار می گیرند عضلات پوبوکوکسیژئوس هستند که در شکل آنها را می بینید. این عضلات در ادرار، رابطه جنسی ، ارگاسم ، حرکات روده ای و زایمان نقش دارند.

واژینیسموس

انواع واژینیسموس

بر اساس زمان ایجاد ۲ نوع واژینیسموس وجود دارد.

واژینیسموس اولیه      

واژینیمسوس اولیه از ابتدا با فرد بوده و او همیشه این مشکل را داشته است. معمولا این زنان در اولین رابطه جنسی خود متوجه وجود این مشکل می شوند. شریک جنسی قادر به وارد کردن آلت تناسلی خود به واژن نیست. حتی ممکن است حسی شبیه به برخورد به یک دیوار را در دهانه واژن داشته باشد.

دراین شرایط زن ممکن است احساس درد و انقباض عضلانی شدید داشته باشد و از شدت درد نفسش بند بیاید و وقتی تلاش برای دخول متوقف شود درد و انقباض هم از بین می روند.

واژینیسموس ثانویه

این حالت زمانی اتفاق می افتد که زن فعالیت های جنسی طبیعی را در گذشته تجربه کرده است اما به دلایلی در مقطعی دچار این مشکل شده باشد.

واژینیسموس ثانویه معمولا به دلیل مشکل یا اتفاقی خاص مانند عفونت ، یائسگی ، اتفاق آسیب زا (مثل تجاوز )، ابتلا به یک بیماری ، مشکلات در رابطه ، جراحی یا زایمان دارد.

گاهی حتی پس از رفع همه مشکلات جسمی اگر بدن و عضلات لگن نسبت به این پاسخ شرطی شده باشد ممکن است باز هم درد و انقباض ادامه پیدا کند.

واژینیسموس را از نظر شرایط ایجاد را هم می توان به دو دسته کامل و موقعیتی تقیسم کرد.

واژینیسموس کامل

این نوع از واژینیسموس همیشه و در هر شرایطی وجود دارد و ورود هر شیئی باعث تحریک آن می شود.

واژینیسموس موقعیتی

این نوع از واژینیسموس فقط در شرایط خاصی بروز پیدا می کند. مثلا ممکن است فقط حین رابطه ی جنسی رخ دهد اما در زمان معاینه ی پزشکی یا وارد کردن تامپون اتفاق نیفتد.

علایم واژینیسموس

نشانه ها این اختلال در افراد مختلف متفاوت است و می تواند یک یا چند مورد از موارد زیر باشد:

  • مقاربت دردناک همراه با سفتی عضلات واژن ، درد و سوزش
  • سختی یا غیر ممکن بودن ورود آلت تناسلی یا هر شیئ دیگر به واژن
  • درد در هنگام وارد کردن تامپون
  • درد در هنگام معاینات زنان و زایمان
  • اسپاسم و گرفتگی عضلانی و قطع موقت تنفس در هنگام رابطه ی جنسی از شدت درد

شدت درد می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و نوع درد نیز ممکن است از ناخوشایندی تا سوزش متفاوت باشد.

نکته مهم آن است که واژینیسموس مانع تحریک و برانگیختگی جنسی فرد نمی شود و فردی که مبتلا به این اختلال است ممکن است تمایل جنسی داشته باشد و سردمزاج نیست اما به دلیل درد و اضطرابی ناشی از آن از رابطه جنسی یا رابطه واژینال اجتناب کند.

علل ایجاد واژینیسموس

به طور کلی علل ایجاد واژینیسموس را می توان به دو دسته عوامل جسمی (پزشکی) و عوامل هیجانی تقسیم کرد.

عوامل جسمی و پزشکی

برخی از علل پزشکی موارد زیر هستند

  • عفونت (مثل عفونت مجاری ادراری یا عفونت قارچی)
  • بیماری هایی مثل سرطان
  • وجود زخم های در دهانه واژن
  • آسیب دیدن عضلات واژن و اطراف آن در هنگام زایمان
  • یائسگی
  • جراحی لگن
  • کافی نبودن مقدمه رابطه ی جنسی
  • کافی نبودن ترشحات واژینال که می تواند به دلیل مصرف قرص ضد بارداری یا از عوارض یائسگی باشد.
  • عوارض مصرف برخی از داروها
  • ….

مشکلات جنسی هم زنان و هم مردان را تحت تاثیر قرار می دهد. هیچ کس دراین باره مقصر نیست و هیچ کس نباید به خاطر آن خجالت بکشد.

 

واژینیسموس

عوامل هیجانی

این عوامل شامل:

  • ترس از رابطه جنسی (مثلا به دلیل ترس از درد یا بارداری)
  • اضطراب نسبت به رابطه جنسی یا داشتن احساس گناه
  • عدم تمایل به رابطه مثلا به خاطر سوء استفاده گر بودن شریک جنسی یا احساس درماندگی در حین رابطه
  • وجود اتفاقات آسیب زا در گذشته مثل تجاوز
  • تجربیات کودکی (مثل مشاهده ی رابطه ی جنسی یا قرار گرفتن در معرض تصاویر جنسی)
  • ترس از کوچک بودن واژن
  • نگرانی درباره باردار شدن

 

روش های درمان واژینیسموس

برای تشخیص و درمان واژینیسموس، پزشک درباره ی سابقه ی بیماری شما سئوالاتی می پرسد و لگن را معاینه می کند. ممکن است بسته به دلیل بیماری، به متخصصان متفاوتی برای درمان نیاز داشته باشید.

هرگونه بیماری جسمی احتمالی مانند عفونت، باید قبل از درمان واژینیسموس، معالجه شود.

هدف درمان، کاهش انقباض غیرارادی عضلات ، ترس از درد و مقابله با دردهای دیگری که با این مشکل مرتبط هستند خواهد بود.

معمولا درمان این اختلال شامل مجموعه از راهکار های زیر است:

مراجعه به پزشک متخصص زنان : اولین گام درمان واژینیسموس مراجعه به پزشک متخصص زنان است تا در صورت وجود هر گونه مشکل یا بیماری جسمی زمینه ای، آن را شناسایی و درمان کند.

ورزش های کنترل عضلات کف لگن: این روش شامل تمرینات انقباض و آرامش عضلانی یا تمرینات کگل (kegel) برای تقویت و کنترل عضلات کف لگن است.

مشاوره، آموزش و آگاهی دادن: دادن اطلاعات درمورد آناتومی جنسی و چرخه ی پاسخ جنسی می تواند به خانم کمک کند دردش را بهتر متوجه شده و بیشتر با اتفاقی که در بدنش رخ می دهد آشنا شود.

روان درمانی و هیپنوتیزم: در صورتی که تجربه دردناک در گذشته مثل تجاوز یا خاطرات دردناک علت این اختلال باشد به کمک روان درمانی (روان تحلیلی) و هیپنوتیزم اثر این خاطرات را خنثی می کنند تا از انقباض خودکار عضلات لگن جلوگیری شود.

ریلکسیشن: ریلکسیشن به بیمار کمک می کند بتواند عضلات بدن خود را به صورت ارادی شل و رها کند و در نتیجه بر عضلات لگن خود کنترل بیشتری داشته باشد و از انقباض آنها جلوگیری کند.

کاهش حساسیت به دخول در واژن: در این روش خانم تشویق می شود تا هر روز واژن خود را لمس کند و هر روز به دهانه واژن نزدیک تر شود. زمانی که بتواند ناحیه ی اطراف واژن را لمس کند، از او درخواست می شود تا لابیا را لمس یا باز کند. قدم بعد وارد کردن یک انگشت در واژن خواهد بود.

وقتی زن بتواند این کارها را بدون درد انجام دهد، می آموزد که از یک جسم پلاستیکی یا مخروط مانند استفاده کند. اگر بتواند بدون هیچ دردی این جسم را وارد واژن خود کند، قدم بعد این است که برای ۱۰-۱۵ دقیقه آن را همان جا رها کند تا عضلات به فشار عادت کنند. سپس می تواند از جسم بزرگ تری استفاده کند و بعد به به مرور می تواند به شریک خود یاد بدهد که چطور همین کار را انجام دهد.

قدم بعدی وارد کردن آلت به جای انگشت است. پس از آنکه خانم توانست به سادگی انگشت خود را وارد واژن کند می تواند از همسرش بخواهد با آلت تناسلی این کار را انجام دهد. فقط باید این کار هم به مرور به آرامی انجام شود.

وقتی زن این کار را به راحتی انجام داد، می تواند به پارتنر خود اجازه دهد که آلت تناسلی خود را نزدیک واژن قرار دهد. وقتی کاملا با این حالت احساس راحتی کند، زوج می تواند رابطه ی جنسی را امتحان کند.

درمان واژینیسموس چقدر طول می کشد؟

طول دوره ی درمان واژینیسموس در افراد مختلف متفاوت است و بستگی به شدت و علل آن دارد اما معمولا این اختلال در عرض چند هفته تا چند ماه درمان می شود. البته در موارد بسیار نادر، واژینسموس به جراحی نیاز دارد.

برچسب ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

دکمه بازگشت به بالا
error: امکان کپی متن وجود ندارد
بستن
بستن