افسردگی خندان : علایم خطر و روش های درمان

افسردگی خندان

اگر چه افسردگی خندان نوعی تشخیص بالینی نیست ولی مشکلی جدی محسوب می‌شود. این مشکل در زمانی ظهور می‌کند که افراد مبتلا به افسردگی، علایمشان را پنهان می‌کنند. آن‌ها در پشت لبخندهایشان پنهان می‌شوند تا دیگران، آن‌ها را شاد فرض کنند.

در نتیجه افسردگی آنها غالباً تشخیص داده نمی شود؛ چون طبق نظر اکثر مردم، افسرده ها غمگین و ناراحت هستند. با اینکه غمگین  بودن نشانه اصلی افسردگی است ولی همه در حین افسردگی، غمگین به نظر نمی‌رسند.

افراد مبتلا به افسردگی خندان ، از خنده به عنوان نقابی برای پنهان کردن افسردگی خود استفاده می کنند.

علایم  افسردگی خندان

طبق ارزیابی سازمان جهانی بهداشت، تقریباً 265 میلیون نفر در سراسر جهان مبتلا به افسردگی هستند. ولی برخی از این افراد به دنبال پنهان کردن علایمشان هستند.

افراد مبتلا به افسردگی خندان بسیاری از علایم کلاسیک افسردگی را تجربه می‌کنند. برخی از این علایم برای دیگران قابل مشاهده هستند در حالیکه سایر علایم را نزد خودشان نگاه می‌دارند و از دیگران پنهان می کنند.

برخی از نشانه‌های احتمالی افسردگی خندان به شرح زیر هستند:

  • تغییر اشتها: با اینکه برخی از افراد افسرده خندان پرخوری می‌کنند ولی اغلب آنها اشتهایشان را از دست می‌دهند. تغییر وزن در این شرایط متداول است.
  • تغییرات خواب: برخی از افراد افسرده خندان به خاطر اینکه می‌خواهند تمام روز را بخوابند برای جدا شدن از رختخواب مشکل دارند. برخی دیگر نمی‌توانند بخوابند و بی خوابی یا تغییرات عمده در عادات خواب مثل بیدار ماندن در شب و خوابیدن در طول روز را نشان می‌دهند.
  • احساس ناامیدی: حس گناه، بی ارزشی و ناامیدی در بین این افراد متداول است.
  • فقدات لذت: افراد مبتلا به افسردگی خندان دیگر به فعالیت‌هایی که معمولاً از انجامشان لذت می‌برند؛ علاقه‌ای نشان نمی‌دهند.

افراد مبتلا به افسردگی خندان علاوه بر علایم فوق در معرض افزایش عملکرد هم هستند. آن‌ها می‌توانند غرق در کار شوند و زندگی خانوادگی و اجتماعی فعال خود را ادامه دهند.

چرا افراد، افسردگی خود را پنهان می‌کنند؟

افراد به دلایل فردی و حرفه‌ای مختلفی، افسردگی خودشان را پنهان می‌کنند. برخی از این دلایل به شرح زیر هستند؛

  • نمی‌خواهند باری بر دوش کسی شوند. افسردگی و حس گناه دست در دست هم دارند. در نتیجه بسیاری از افراد نمی‌خواهند دیگران را به خاطر مشکلاتشان در مضیقه قرار دهند. این امر به ویژه در مورد افرادی که می‌خواهند بیشتر از اینکه دیگران از آنها مراقبت کنند به مراقبت از دیگران بپردازند، رایج است. مثلا بسیاری از مادرانی سرپرست خانواده مبتلا به افسردگی خندان هستند. اما نمی خواهند در برابر فرزاندشان غمگین باشند.
  • خجالت می‌کشند. برخی از افراد، افسردگی را نشانه نقص یا ضعف می‌دانند. آن‌ها از ابراز افسردگی خجالت می‌کشند چون معتقدند که خودشان باید آنرا اداره کنند.
  • افسردگی خود را انکار می کنند. افسردگی خندان می‌تواند به راهی برای انکار حس افسردگی تبدیل شود. به اعتقاد این افراد، اگر لبخند بزنند دیگر افسرده نیستند.
  • از طرد شدن می‌ترسند. برخی از افراد بابت پیامدهای فردی و حرفه‌ای ابتلا به افسردگی، نگران هستند. برای مثال یک مهندس یا کارمند از تردید کارفرما در مورد توان کاری او پس از ابتلا به افسردگی نگران است. یا فرد دیگری نگران است که همسرش در صورت اطلاع از افسردگی، او را ترک کند.
  • نمی‌خواهند ضعیف به نظر برسند. برخی از افراد هم می‌ترسند که اگر افسردگی خودشان را ابراز کنند، دیگران از آنها سوء استفاده کنند.
  • حس گناه دارند. از اینکه افسرده باشند احساس گناه می کنند. گاهی اوقات افراد خودشان را آنقدر در مضیقه نمی‌دانند که افسرده محسوب شوند آنها فکر می کنند که چون زندگی خوبی دارند حق ندارند افسرده باشند.
  • رسانه‌های اجتماعی، تصویری غیرواقعی از شادی را ارائه می‌دهند. این افراد در اکثر رسانه‌های اجتماعی (به خصوص اینستاگرام) شاهد تصاویر افراد شاد هستند. در نتیجه فکر می‌کنند که فقط خودشان با مشکل سلامت روان مواجه شده‌اند. در نتیجه حس انزوای بیشتری پیدا کرده و همین امر باعث تلاش برای پنهان کردن علایمشان می‌شود.
  • افرادی کمال گرا هستند. افراد کمال گرا غالباً استاد عالی به نظر رسیدن هستند. در نتیجه تجربه کردن هرگونه درد یا مشکلی از نظر آنها منزجر کننده است.

عوامل خطر  در افسردگی خندان

با اینکه هر فرد مبتلا به افسردگی در خطر خودکشی قرار دارد، افراد مبتلا به افسردگی خندان هم در خطر بسیار بالایی در این زمینه قرار دارند.

افسردگی غالباً افکار مرگ و خودکشی را به همراه دارد ولی گاهی اوقات افراد مبتلا به افسردگی بالینی هم فاقد انرژی لازم برای برنامه ریزی خودکشی و اجرای آن هستند.

ولی افراد مبتلا به افسردگی خندان دارای انرژی لازم برای دنبال کردن افکار خودکشی هستند. افراد مبتلا به افسردگی خندان اغلب به دنبال درمان هم نمی‌روند. پس این افسردگی درمان نشده می تواند با گذشت زمان تشدید ‌شود.

درمان افسردگی خندان

 افراد مبتلا به افسردگی خندان تشخیص افسردگی آتیپیک را دریافت می‌کنند (یعنی شاد به نظر رسیدن نشانه متداول فرد افسرده نیست).

افسردگی خندان هم مثل سایر انواع افسردگی قابل درمان است. درمان شامل تجویز دارو، روان درمانی و تغییر سبک زندگی (مثل رژیم و ورزش) است.

اگر فکر می‌کنید که افسرده هستید، با پزشک صحبت کنید. بگویید که احساسات قبلی را ندارید و برخی از علایمتان را تشریح کنید.

پزشکتان تنها می‌تواند مشکلات جسمانی شما را برطرف کند و بعد شما را به سایر درمانگران مثل روانشناس و روانپزشک ارجاع می‌دهد.

چگونه به دیگران کمک کنیم؟

اگر فکر می‌کنید که یکی از آشنایان به افسردگی خندان مبتلا است، نگرانی خودتان را با او در میان بگذارید. مشکلات سلامت روان را عادی و متداول دانسته و با آنها در مورد دریافت کمک و حمایت صحبت کنید.

حمایت عاطفی را در کنار حمایت عملی ارائه نمایید. برای مثال برایش وقت ویزیت گرفته یا با توجه به میزان صمیمیتی که بین شماست، او  را تا جلسه ویزیت روانشناس، همراهی کنید.

اگر یکی از عزیزانتان از رفتن به نزد درمانگر اجتناب می‌کند؛ خودتان به درمانگر مراجعه کرده و مشکل او را مطرح کنید. این کار در صورتی که والدین، همسر یا کودکتان به افسردگی مبتلا است، بسیار مفید است. صحبت با فرد دیگر به مدیریت استرس  شما کمک کرده و راهبردهای مناسبی برای مراقبت از عزیزتان پیدا می‌کنید.

دکتر محمد بهشتیان روانشناس ، روان درمانگر ، پژوهشگر ، مدرس و هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی است. وی عضو انجمن روان تحلیلی و انجمن هیپنوتراپی آمریکاست. برای مطالعه رزومه کامل ایشان به بخش درباره ما مراجعه کنید.

2 دیدگاه ها

    • سلام افسردگی عجیبیه و اینکه روانشناس خیلی بهتر از روان پزشک هستش چون روان پزشک بیشتر از دارو درمانی استفاده میکنه و روان شناس از اعمال و کار های مختلف و سخن گفتن

دیدگاه تان را بنویسید

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید