0910910 50 10
0

45 نشانه روانشناس و مشاور بد (روان درمانی بی اثر)

روانشناس بد

در مقاله دیگری به طور مفصل درباره راهنمای انتخاب دکتر روانشناس خوب توضیح دادم. در این مقاله درباره نشانه های روانشناس و مشاور بد یا به عبارت بهتر روان درمانی بی اثر صحبت می کنم. مواردی که در زیر می شوند، چراغ های قرمزی هستند که برای هرکسی که در فرآیند درمان قرار دارد، یا تصمیم دارد به یک روانشناس مراجعه کند بسیار مهم هستند. اگر چند مورد از موارد زیر را در جلسات درمان خود مشاهده کردید شاید نیاز باشد مجددا درمانگرتان را ارزیابی و در ادامه جلسات روان درمانی خود تجدید نظر کنید.

اگر با چنین نشانه هایی در درمان روبرو شدید، غالبا اولین گام این است که با روانشناس خود در این مورد صحبت کنید. سعی کنید در مورد آنچه شما را در درمان آزار می دهد صحبت کنید. یک دکتر روانشناس خوب نگرانی های شما را درک می کند و مایل است که در مورد آنها بشنود. اگر درمانگر نگرانی های شما را جدی نمی گیرد یا به بازخوردهای شما بی اهمیت است، بهترین راه این است که با یک درمانگر دیگر در این مورد مشورت کنید.

البته اغلب مشاوران مشتاقند نظر شما را درباره درمان بشنوند و خودشان را در مقابل مراجعانشان مسئول می دانند. پس مهم است که شما هم به درمانگرتان فرصت دهید از نظر شما درباره درمان آگاه شود.

.به هر حال درمانگر هم انسان است، و همه انسان ها اشتباهات جزئی می کنند. علاوه بر این، گاهی مشکلی را که به درمانگرتان نسبت می دهید، در واقع در وجود خودتان نهفته است. دیدن این «نقطه های کور» بسیار دشوار است و صحبت کردن در مورد آنها با درمانگرتان کار بسیار ارزشمندی خواهد بود.

مهم است بدانید که همه این چراغ های قرمز به یک اندازه مهم نیستند. برخی از آنها نشان می دهند که درمانگر استانداردهای اخلاقی مهمی را زیر پا گذاشته است، مثل زمانی که درمانگر سعی می کند با مراجعش رابطه جنسی برقرار کند. هیچ استثنائی در مورد این قانون وجود ندارد، و اگر شما هم در چنین موقعیتی هستید، پیشنهاد می کنم درباره ادامه درمان خود تجدید نظر کنید.

اما برخی از آن چراغ های قرمز «استثنائاتی برای قانون دارند» و تا حدی به بافت درمان وابسته اند (رابطه دوگانه). برای مثال، معمولا صحیح نیست که درمانگر بیرون از بافت درمان نیز با مراجعش ارتباط داشته باشد. مثلا اگر آرایشگر محله برای حل مشکلات مربوط به افسردگیش به درمانگری مراجعه می کند، درمانگر باید از آن به بعد به یک آرایشگاه دیگر رود تا آرایشگر در مورد رابطه «مراجع-درمانگر» سردرگم نشود. اما در اجتماعات کوچک نمی توان از روابط دوگانه اجتناب کرد. استانداردهای اخلاقی در این مورد انعطاف­پذیر هستند و برخی استثنائات را می پذیرند.

45 نشانه روانشناس بد

یک درمان زمانی تردیدآمیز است که روانشناس (البته ترتیب اولویت رعایت نشده است):

  1. فاقد آموزش کافی و ویژه برای کمک به حل مشکل شماست و یا تلاش می کند که مشکلات شما را به شیوه ای نامتعارف در درمان حل کند.
  2. به تغییراتی که می خواهید در زندگیتان ایجاد کنید و اهدافی که برای درمان تعیین کرده اید اهمیت نمی دهد.
  3. به روشنی توضیح نمی دهد که چطور می تواند به حل مشکلات یا نگرانی های شما کمک کند.
  4. دانش خود را بروز نمی کند.
  5. تضمین می کند و/یا قول می دهد که مشکلات شما حل خواهند شد.
  6. مجوز و پروانه فعالیت ندارد.
  7. از رفتار، سبک زندگی، یا مشکلات شما انتقاد می کند.
  8. او از «بالا به پایین» به شما نگاه می کند و طوری رفتار می کند که انگار برتر از شماست.
  9. خانواده، دوستان یا همسر شما را سرزنش می کند.
  10. به جای متمرکز شدن بر شما و فرآیند درمانتان، آگاهانه یا ناآگاهانه سعی می کند نیازهای روانشناختی خودش را تامین کند.
  11. سعی می کند با شما دوست شود.
  12. بدون کسب رضایت و بدون دلیل، شما را لمس می کند .
  13. سعی می کند با شما رابطه عاشقانه یا جنسی داشته باشد.
  14. در مورد مسائل شخصیش بسیار زیاد صحبت می کند و/یا اطلاعاتی را در مورد خودش افشا می کند که هدف درمانی ندارند.
  15. درخواست کمک شما را به چه چیزی که به درمان ربط ندارد نسبت می دهد.
  16. بدون اجازه شما، یا بدون اینکه اجباری در میان باشد، اطلاعات شخصی شما را برای کسی فاش می کند.
  17. هویت سایر مراجعانش را برای شما فاش می کند.
  18. بازخوردهای شما را نمی پیذیرد و به اشتباهاتش اعتراف نمی کند.
  19. به شدت روی تشخیص یک اختلال در شما متمرکز می شود و کمک چندانی به تغییر وضعیت شما نمی کند.
  20. بسیار زیاد صحبت می کند.
  21. بسیار کم صحبت می کند.
  22. اصطلاحات روانشناسی پیچیده بکار می برد و شما را گیج می کند.
  23. فقط به افکار و شناخت های شما می پردازد و به احساسات و تجربیات بدنی تان توجه نمی کند.
  24. فقط به احساسات و تجربیات بدنی شما توجه می کند، و افکار و باورهای شما را نادیده می گیرد.
  25. طوری رفتار می کند که انگار همه پاسخ ها یا راه حل همه مشکلات را می داند، و بسیار برای شما توضیح می دهد که چطور می توانید مشکلی را به بهترین شکل حل کنید یا مسائل را تغییر دهید.
  26. به شما می گوید چه کار کنید، برای شما تصمیم می گیرد، و بدون اینکه مایل باشید، خیلی شما را نصحیت می کند.
  27. سعی می کند برخلاف تمایل شما، همچنان شما را در درمان نگه داد.
  28. عقیده دارد فقط شیوه درمانی خودش مفید است و سایر روش های درمان را مسخره می کند.
  29. مدام با شما مشاجره و بحث می کند.
  30. خیلی فراموش کار است و مدام نام شما و/یا صحبت هایی را که در جلسه قبل با شما داشته است به خاطر نمی آورد.
  31. به شما توجه نمی کند و به حرفهایتان گوش نمی دهد.
  32. در هنگام جلسه با شما به تماس های تلفنیش پاسخ می دهد.
  33. نسبت به فرهنگ یا مذهب شما حساس نیست.
  34. اهمیت معنویت را انکار می کند یا آن را نادیده می گیرد.
  35. سعی می کند اعتقاد یا بی اعتقادی به معنویت یا مذهب را به شما تحمیل کند.
  36. با شما همدلی نمی کند.
  37. به طور افراطی همدلی می کند.
  38. ظاهرا مشکلات شما او را برافروخته و عصبانی می سازند.
  39. احساسات یا مشکلات شما بیش از حد او را هیجانی، برانگیخته و متاثر می کنند.
  40. بدون تمایل شما، شما را با احساسات یا خاطرات بسیار آسیب­پذیرتان مواجه می کند.
  41. از بررسی احساسات هیجانی یا آسیب­پذیر شما اجتناب می کند.
  42. قبل از اجرای تکنیک های رواندرمانی مختلف از شما اجازه نمی گیرد.
  43. از شما می خواهد بیش از حد و به طور واضح تکانه ها، وسواس ها، یا اعتیادتان را کنترل کنید، بدون اینکه به شما کمک کند دلایل زیربنایی این مشکلات را حل کنید.
  44. به طور ناشیانه می خواهد به شما کمک کند دلایل زیربنایی یک مشکل یا رفتار اجباری­ تان را شناسایی و آنها را حل کنید، در حالی که شما می خواهید مهارت های مقابله ای برای مدیریت تکانه هایتان را بیاموزید.
  45. مرتبا جلسات را کنسل می کند، دیر می آید، یا بدون اطلاع به شما به جلسه نمی آید.
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *